woensdag 12 juli 2017

Meelmot of motmug

Zelf brood bakken doe ik al heel lang. Inmiddels heb ik 2 broodbakmachines versleten en ben ik overgestapt op het zelf kneden met een Kenwood. Zoals waarschijnlijk veel thuisbakkers ben ik begonnen met kant-en-klare broodmixen, soms een zelfgemaakt gistdeegje. Ondertussen ben ik helemaal overgestapt op zuurdesem. Lekker, altijd bij de hand en helemaal niet veel werk. Maar daarover vertel ik in een ander blogje.
Vanwege het zuurdesem ging ik op zoek naar een alternatief voor het supermarktmeel. Helemaal na een programma te hebben gezien waarin verteld werd dat er in heel veel meelsoorten haar wordt verwerkt als broodverbeteraar. Jakkiebah, dat wil ik niet in mijn brood. Ik wil het zo puur mogelijk. Dus naar de molen.
Op mijn motorscooter, MP3, heb ik zodoende vele ritjes gemaakt naar een bakkersmolen bij ons in de buurt. Een betere reden om eens lekker te toeren had ik niet kunnen bedenken. Mijn desempje deed het prima op dat zelfgemalen graan. Tot het moment dat ik een verdacht beestje zag vliegen toen ik de afgesloten plastic bak waarin al dat biomeel zat, uit de trapkast pakte. Hmm, toch even in de gaten houden.
Zoals altijd maakte ik 's morgens het desem verder klaar en vul ik die 's avonds bij om het deeg tot de volgende ochtend verder in de koelkast te laten rijzen. Het meel in de zak zag er wat vreemd uit. Het leek wel alsof er aan de rand een spinnenweb zat waarin meel geplakt zat. Toch het deeg gemaakt en het restant van mijn desem weer in een klein potje gedaan.
Omdat ik het toch niet helemaal vertrouwde, vooral niet nadat ik 'iets' had gezien in het meel - ook met biomeel kan er van alles gebeuren - besloot ik het voor de zekerheid op te zoeken op internet. Meel en beestjes levert al snel de combinatie meelmot op. Ook de beschrijving van het pakkerige meel in een soort spinrag leek verdacht veel op wat er in mijn meezak zat. Jammer dan, maar ik ga geen brood bakken als ik weet dat er levende larven in kunnen zitten. De hele handel, meel, deeg en desem dus in de vuilnisbak geknikkerd. Met spijt, want nu moest ik weer opnieuw een desem gaan maken en had ik de volgende dag geen brood.

Die nieuwe desem leeft inmiddels al weer vele maanden en produceert elke week heerlijke broden. Het meel haal ik nu voortaan maar gewoon in de supermarkt, kleine hoeveelheden die in een goed afgesloten plastic bak gaan zodat ik het minste risico loop op meelmot. De paniek was gezakt, ik vond geen andere motjes of rare beestjes in de keukenkast en de trapkast.
Tot deze week. Daar zat er weer één op een keukenkastje. Een meelmot -dacht ik. Natuurlijk mep ik zo'n insect meteen dood. Anders dan bijen, wespen en spinnen zet ik een meelmot niet op diervriendelijke wijze buiten, met het verzoek niet meer terug te keren. Voorraad gecontroleert - ze kunnen zich namelijk een weg vreten door papier en karton heen - en nog scherper opgelet of ik nog meer van die bangmakers kon ontdekken. Jawel hoor, boven op de douchedeur. Voordat ik dit exemplaar naar de andere wereld hielp, heb ik hem eerst wat beter bekeken. En vervolgens ben ik nog een keer gaan zoeken op internet. Mijn meel was immers schoon, de kasten ook, waar kwam dat beest dan vandaan?
Nu blijkt mijn 'meelmot' een motmug te zijn. Kwestie van niet goed naar de plaatjes op internet kijken. Ook die eerste die ik maanden geleden zag en waarvoor ik al mijn biomeel had weggegooid. Nou ja, daarin zat wel dat spinsel, dus wellicht had daar toch iets in gezeten.

Een motmug komt niet zozeer op voedsel af, behalve dan als het vochtig genoeg is en in de badkamer ligt. Motmuggen leven namelijk in rioolputjes die niet veel gebruikt worden of op plaatsen met rottend afval in stilstaande water - dakgoten, bloempotten buiten, afvoerputjes. De exemplaren die ik in huis had gezien waren naar binnen geraakt zonder zich voort te kunnen planten, anders hadden we vast een explosie van die ongewilde gasten gekregen. Voor de zekerheid wel alle afvoeren doorgespoeld met heet water en soda, maar meelmotten zijn het beslist niet!

maandag 10 juli 2017

Heer in het verkeer

Zondagmorgen verwacht je het niet, maar toch gebeurde het. Twee 'heren' die luid schreewend tegen elkaar bezig waren over het feit dat de ene zijn knipperlicht naar rechts niet had aangezet, waardoor de ander langer moest wachten.
De afslaande meneer had wél zijn knipperlicht aan, constateerde ik voorbijfietsend, de wachtende niet.
Gesneden worden door een afslaande auto terwijl ik als voetganger toch echt voorrang had. Meneer met zijn hele gezin achterin de auto had kennelijk haast. Ik zag hem weer op de parkeerplaats van het winkelcentrum en wierp nog even een strakke blik in zijn richting om toch vooral te laten merken dat ik hem herkende. Hij mij niet.
Afsnijdende fietser op de stoep. Een hevig verontwaardigde man keek mij vuil aan omdat ik het waagde precies daar op de stoep te lopen waar hij net met zijn fiets langs wilde rijden. Op dat soort momenten ben ik een rots en blijf ik natuurlijk staan.
Het meest opvallende incident binnen een paar dagen tijd vond ik nog wel de oudere fietsende dame die doodleuk op de stoep het niet te missen spandoek passeerde - hangend aan een dranghek - DIT IS VOETGANGERSGEBIED. HIER NIET FIETSEN.
Omdat ik te voet was kon ik volgen waar zij heen ging: de supermarkt. Ik ook! Bij de ingang stond ik vlak achter haar. "Mevrouw, u hebt een bril en toch zag u dat bord niet."
Verbaasd kijkt ze achterom met een blik van: ken ik u?
"Het spandoek op de stoep ter hoogte van de bloemist. Daarop staat met koeienletters dat u niet op de stoep mag fietsen," verduidelijk ik.
"Ik ben slecht ter been." Om vervolgens met stevige pas verder te lopen om vooral uit de buurt van dat rare mens te komen.
Jammer dat ze niet 'zag' dat er naast die stoep ook een fietspad ligt.
Al die regeltjes, om gek van te worden, maar ze dienen een gezamenlijk doel: zorgen dat we in het steeds drukker wordend verkeer veilig onze weg kunnen vinden. Nu moeten we alleen nog een manier zien te vinden waardoor weggebruikers die daadwerkelijk gaan gebruiken.

vrijdag 19 mei 2017

Workshop

Kom een workshop volgen

Heel vaak krijg ik de vraag of ik ook workshops geef. De knoop is doorgehakt: die ga ik nu inderdaad geven. Niet in alles wat ik ooit heb gedaan of doe. Je kunt kiezen uit een workshop PAPIEREN KRALEN MAKEN en PAPIEREN ACCESSOIRES MAKEN VAN GEROLDE PAPIERSTROKEN.
In hoofdletters 😁 Inderdaad zodat daar geen misverstand over kan ontstaan. Een workshop schrijven probeer ik eens per jaar te geven, dus die laten we hier ook even buiten beschouwing.

Wat kun je verwachten van een workshop Papieren kralen maken:


  • Je leert hoe je stroken papier moet knippen om de verschillende vormen van kralen te kunnen krijgen.
  • Hoe en waarmee je het beste kralen kunt maken.
  • Hoe ze te bewerken: verf, lijm, vernis.
  • Hoe ze te verwerken tot een armband of ketting. Die maken we overigens niet per definitie, dat is alleen op aanvraag omdat het maken van de kralen zelf al heel veel tijd in beslag neemt.
  • Waarschijnlijk ga je naar huis met een aantal mooie, zelfgemaakte papieren kralen.

Wat krijg je te doen bij de workshop Papieren accessoires maken:

  • Je leert de stroken knippen, dikte en lengte te bepalen die nodig zijn voor een bepaald project.
  • Hoe en waarmee je het beste de gerolde papierstroken kunt maken.
  • Wat je er daarna mee kunt doen.
  • De afwerking van je project.
  • Je leert de beginselen zodat je al een deel kunt maken tijdens de workshop, maar ook hier geldt dat er behoorlijk wat tijd nodig is om de gerolde papierstroken te maken, zeker als je een groot project in gedachten hebt. 
  • Waarschijnlijk ga je naar huis met een klein schaaltje of een vaasje.
  • Het weven en vlechten van papierstroken wordt NIET behandeld tijdens deze workshop.

Waar worden die workshops gehouden?

  • Dat kan bij mij thuis in Roosendaal. Dan is het maximum aantal deelnemers 6 personen.
  • Dat kan bij jouw thuis. Dan is het aantal deelnemers afhankelijk van de ruimte die je hebt. (Max 50 km van Roosendaal vandaan)
  • Dat kan op een gehuurde locatie hetzij bij jou in de buurt of ergens in Roosendaal. Het aantal deelnemers is dan afhankelijk van de ruimte en mogelijkheden.
Natuurlijk zijn er ook kosten aan verbonden. Wat die zijn kun je terugvinden op mijn website. Ook kun je via de website vragen stellen over de workshops of de datums waarop dat mogelijk is.

Zin in een workshop met vriendinnen, familie of collega's? Kijk dan snel op mijn website.

Groetjes,
Jose Vriens




donderdag 20 april 2017

Wat kun je maken met gerolde papierstroken?

Gerolde papierstroken en wat kun je ermee?

Met oude kranten en tijdschriften kun je heel leuke dingen maken. En meer dan papier, een schaar, en prikker of breinaald, en lijm heb je niet nodig. In mijn blog op HeyLeuk leg ik uit wat je hiermee doet.
Om het nog duidelijker te maken heb ik ook een filmpje gemaakt zodat je precies kunt volgen wat je moet doen om zo'n leuk schaaltje of een ander schaaltje te maken.


Dit schaaltje is gemaakt door de stroken aan elkaar te lijmen bij het omhoog werken van de rand. 

In het filmpje, aan het einde, heb ik twee grotere cirkels gemaakt die niet gelijmd zijn. Hiermee ga ik een vaas maken. Persoonlijk vind ik het zonder lijm prettiger werken. Je gebruikt minder lijm en je handen plakken ook niet van boven tot onder. Zonder lijm moet je wel voorzichtiger te werk gaan omdat je cirkel gemakkelijker uit elkaar kan schieten.


Hierboven een foto van de nog onbewerkte vaas die hier nog uit twee delen bestaat. Als ik de losse delen van lijm en vernis heb voorzien, zodat de stroken niet meer verschuiven en uit elkaar kunnen schieten, verbind ik met een andere strook papier de twee stukken aan elkaar. Dat probeer ik zodanig te doen dat het niet opvalt als het project klaar is. Foto's hiervan volgen later.

Het is de bedoeling dat de vaas er zo uit komt te zien als hij op elkaar zit. Over een kleur heb ik nog niet nagedacht.


Hieronder het filmpje. 


Veel plezier met het maken van je eigen projecten!

Groetjes,
José

donderdag 6 april 2017

Werken met een lijmpistool

De rondjes van papier die ik had gemaakt, moesten ook aan elkaar worden gelijmd. Met gewone lijm duurt het vrij lang voordat het een stevige constructie wordt. Elk rondje moet je steeds ondersteunen omdat het anders loslaat. Wat weer betekent dat je lang moet wachten tot de lijm hard is geworden voordat je verder kunt gaan.
Op YouTube zie je vaak van die handige lijmpistolen waarmee je in no time zo'n leuke schaal van papieren rondjes in elkaar zet. Dus op zoek gegaan naar instructies. De voor- en nadelen bekeken van zo'n ding en uiteindelijk naar mijn favoriete semi-hobbywinkel gegaan. Een lijmpistool met genoeg lijmsticks was snel aangeschaft en is daar niet duur.
Het duurt bij dit model lijmpistool wat langer voordat hij is opgewarmd en de lijm is gesmolten. In de verpakking zaten twee sticks. De eerste was al vrij snel op omdat er in de instructies staat dat je in de trekker moet knijpen totdat er lijm uitkomt.
Juist. Dat ding werkt ongeveer hetzelfde als een kitpistool en duwt door te knijpen het patroon naar binnen. Het eerste smolt in het pistool, dus een tweede erin gestopt omdat er nog altijd geen lijm uitkwam. Daarna kwam er inderdaad lijm uit. Na even wat gerommeld te hebben met de lijm, werd het te laat en trok ik de stekker eruit. Over het resultaat was ik niet direct enthousiast. De tweede stick kwam er overigens zonder te zijn gesmolten weer uit. HIj had alleen de lijm er verder ingeduwd.
Omdat ik de vorige avond genoeg papieren rondjes had gemaakt, had ik voldoende om verder te gaan. Stekker in het stopcontact. De tweede lijmstick er weer in en wachten tot het pistool warm genoeg was. Daarna aan de slag gegaan met het lijmen van de papieren rondjes.
Cirkelmand gerold papier
Je moet wel heel erg snel zijn en alles klaar hebben liggen, want de lijm blijft lopen zelfs als je niet knijpt. Als de lijm eenmaal uit het apparaat is, wordt hij vrij snel hard, dus je kunt hem maar even goed gebruiken. Een fout herstellen zit er niet in, dan breek je meteen je rondje los. Ook trek je draden als je een dotje lijm ergens op hebt gedaan. Die ook weer snel hard worden.
Hij lijmt wel fantastisch! Zelfs na een paar minuten zit de schaal echt stevig in elkaar. Een nadeel is dat je niet iets even kunt herstellen, de lijm is echt binnen een paar seconden hard. Trek je iets los, dan plakt de lijm ook niet meer. En je ziet klodders en lijmdraden op je project. Dat is dan weer wat minder, maar vast een kwestie van oefenen. Je kunt de hard geworden stukken er voorzichtig af halen met een scherp mesje of een klein schaartje. De lijm die ik de vorige avond op een rondje had gedaan, kwam overigens ook zonder problemen los. Het rondje bleef heel ook al is het papier.

donderdag 30 maart 2017

Weven met papier

Van papieren kralen ben ik terechtgekomen bij gerolde papierstroken. Of wel: weven en vlechten met papier. Precies zoals je van riet of wilgentakken van alles kunt maken, kun je dat ook met gerolde papierstroken.
Wie heeft er als kind geen pijltjes gedraaid voor in de blaaspijp? Diezelfde methode gebruik je om lange smalle pijpen te maken. Met een lange satéprikker of een dunne breinaald (2,5) om ervoor te zorgen dat de buis overal even dik is, kun je al aan de slag. En lijm uiteraard om het papier aan elkaar te kunnen plakken als het gerold is. Het is anders dan bij de pijltjes nu wel de bedoeling dat de beide uiteinden niet veel van breedte van elkaar schelen zodat ze in elkaar te schuiven zijn en te verbinden om ermee te kunnen vlechten.
Gerold papier
Begin met het knippen van stroken. Kranten en tijdschriften zijn hier ideaal voor. Neem wel een dubbele pagina om een mooie lange buis te krijgen. Ik knip een krant in drie delen. Leg je breinaald of satéprikker op een hoek en begin te rollen. Probeer zo strak mogelijk te rollen zodat je een stevige gelijkmatige buis krijgt. Pas op het laatste puntje doe je wat lijm om het papier bij elkaar te houden. Meer is niet nodig. Haal nu voorzichtig de naald of prikker eruit en je eerste buis is klaar.
De hoek waarin je de prikker of breinaald legt is bepalend voor de lengte van de buis. En dit kun je dan gaan maken als je genoeg buizen hebt gerold:
Gevlochten mand
Vlechttechnieken ga ik hier niet uitleggen. Op YouTube vind je genoeg duidelijke voorbeelden die heel goed te volgen zijn. Zoek op ROLLED PAPER of WICKER PAPER BASKET dan gaat er een wereld voor je open wat je allemaal kunt maken van deze gerolde papieren buizen.
Wil je een stevigere buis die je bijvoorbeeld nodig hebt als opstaande buizen voor een mand? Gebruik dan in plaats van 1/3 van een krant de helft zodat je buis dikker wordt. De stroken zijn hoe dan ook verrassend sterk, zeker als je ze daarna nog bewerkt.

Platte papierstroken

Met bredere papierstroken, hiervoor gebruik ik breinaald nr 5, kun je dit soort schaaltjes maken. In plaats van vlechten rol je deze platgedrukte stroken in elkaar zoals je dat ook doet met papieren kralen. Je cirkel wordt steeds breder. Wil je omhoog gaan werken om een opstaande rand te krijgen, plak dan de stroken niet precies op elkaar, maar een stukje erboven zodat de rand steeds verder omhoog gaat. Je kunt er ook voor kiezen niet te lijmen, maar je schaal later voorzichtig met je vingers in model te duwen. Het gevaar bestaat wel dat de grote schijf die zo ontstaat gemakkelijk uit elkaar kan vallen, en dan moet je opnieuw beginnen. Ik heb de opstaande randen direct op elkaar gelijmd. De bodem niet, die heb ik eerst in model geduwd en later gelijmd.
Op internet vind je verschillende voorbeelden en ook verschillende technieken om de platte stroken te maken. Je hoeft ze niet per se te rollen, maar kunt ook stroken vouwen. Die methode vind ik zelf niet zo prettig omdat het papier bij het rondvouwen zich niet altijd even goed gedraagt en de neiging heeft om schuin te gaan. Misschien ligt dat aan mijn manier van vouwen, maar ik gebruik liever de gerolde bredere stroken en maak die plat met een gladde pen voordat ik ze gebruik.
Ook voor dit soort schalen, vazen en tal van andere dingen die je op deze manier kunt maken, vind je op Pinterest en YouTube (coiled paper) heel veel voorbeelden.

Afwerking

Hoe je ook begint en wat je er ook van maakt, je moet het nog afwerken om ervoor te zorgen dat het papier na het drogen van de lijm stevig genoeg is en blijft. Grote stukken kun je bewerken met behangplaksel zodat het behoorlijk stevig wordt. Niet te nat maken anders zakt je werk in, maar met een kwast de lijm verdelen over het oppervlak. De behanglijm kun je al vermengen met verf of witte hobby voorstrijk van bijvoorbeeld Action zodat je stuk meteen een kleurtje krijgt. Kleinere stukken kun je ook direct verven met acrylverf. Hiervoor gebruik ik hobbyverf, dus niet de verf die je gebruikt voor kozijnen!
Laat alles goed drogen voordat je de volgende laag aanbrengt. Ik bewerk de stukken na het verven met matte of glanzende hobby vernis om het nog steviger en spatwaterdicht te maken. Bovendien verkleurt de verf dan niet door de zon.
Veel plezier met rollen en het maken van je eigen manden, schalen, bomen, beestjes of wat dan ook!

P.s. Op mijn YouTube kanaal heb ik bij de afspeellijsten een aantal leuke en leerzame voorbeelden verzameld. Je vind ze onder rolled paper.

woensdag 8 maart 2017

Lokale liefde Brabant

Lokale Liefde in Brabant is een initiatief van Karin Giphart in samenwerking met Stichting Lezen en Schrijven.

In 2014 verscheen het eerste boekje dat samengesteld werd met verhalen die naar aanleiding van de herinnering van taalcursisten (laaggeletterden) ontstonden. Karin Giphart was initiatiefnemer hiervoor. Utrecht had het debuut met Lokale Liefde.

In december benaderde Karin enkele Brabantse schrijvers, waaronder mijn persoontje. Of ik een verhaal kon maken van een herinnering van een cursist. Dat leek mij een leuke uitdaging. Verhalen verzinnen is wel aan mij besteed.
Vol goede moed ging ik aan de slag met het stukje van de cursist aan wie ik gekoppeld werd. Ik dacht er snel mee klaar te zijn. Dat was ook het geval, maar mijn eerste opzet bleek veel te moeilijk voor de doelgroep. Er moest nogal wat aan veranderd worden. Het verhaal op zich was prima, alleen het taalgebruik moest eenvoudiger, gemakkelijker leesbaar voor laaggeletterden. Niet zo eenvoudig voor mij. Op aanwijzingen van Karin paste ik de tekst aan. Uiteindelijk moest er een en ander worden geschrapt en vervangen door simpele bewoordingen omdat mijn oorspronkelijke verhaal veel te moeilijk was.


Je staat er niet bij stil, maar er zijn dus hopen mensen die problemen hebben met lezen en het begrijpen van wat ze lezen. Zelfs deze blog zou al veel te moeilijk zijn. Niet eenvoudig om daar een boek voor te schrijven tenzij je ervaring hebt met het schrijven van AVI verhalen voor kinderen.
Hoe dan ook, de bundel Lokale Liefde in Brabant is 6 maart 2017 gepresenteerd in Uden, en ik mocht erbij zijn als een van de medeschrijvers aan de bundel. Een informatieve avond waarop ik kennismaakte met mijn muze. Zij heeft veel aan de cursussen gehad en blijkt nu dezelfde boeken te lezen die ik jaren geleden al verslond.
De mooie tekeningen in het boek zijn gemaakt door illustrator Job van Gelder. Heel leuk dat het plaatje op de cover de illustratie bij mijn verhaal is!
Het boekje zal gebruik worden als lesmateriaal voor volwasseneducatie en als inspiratiebron.
Informatie:
Stichting lezen en schrijven
Februari 2017
ISBN 978-90-78261-15-5